KAWAN MENIPU KAWAN

#realcasestudy

Biasa sangat mendengar pelanggan mengeluh tak dapat menuntut hak yang sepatutnya berpunca daripada “percayakan kawan”. Bila sesuatu JANJI diterima dari seseorang individu tanpa ada apa-apa “jaminan” yang ianya akan dilaksanakan. Tiada Apa-apa perjanjian. Apa orang kata tu? Pakai modal air liur je.

Terbaru, seorang hamba Allah datang mendapatkan nasihat untuk membersihkan status BANKRAP yang ditanggungnya.

Beberapa tahun lepas beliau telah memberikan rakan kongsi perniagaannya satu ketika dahulu menggunakan identiti (nama) beliau untuk membeli kenderaan. Segala dokumen pinjaman dan urusan antara kedai kereta dan bank, semua beliau yang tandatangan. Yang enjoy pakai kereta, rakan tersebut dan ahli keluarganya. Bila satu ketika rakan kongsi tersebut gagal tak bayar ansuran berterusan (dan beliau pun tak diberitahu), kereta dirampas untuk dilelong. Walaupun dah lelong, kos masih tak dapat tampung keseluruhan baki hutang pinjaman lalu beliau pula disaman oleh bank untuk langsaikan baki. Akibat beliau enggan bayar, beliau dibankrap kan. Sehingga kini urusan perniagaan dan kehidupan beliau yang lain terganggu disebabkan status bankrap tersebut.

Sudah tentu ada jalan nak clear kan status bankrap tersebut. Dan beliau sebenarnya mampu. Tapi kenapa beliau enggan bayar sebelum ni? Kenapa beliau enggan bayar masa disaman?

Alasan beliau:

1) kereta tersebut tidak digunapakai langsung oleh beliau. Tumpang pun tak pernah!

2) rakan kongsi telah berjanji mulut untuk nak tanggung semua dan serius bayar hutang kalau beliau bagi “pinjam nama” untuk buat pinjaman nak beli kereta tersebut

“kenapa saya yang kena bayar sedangkan bukan saya yang nak kereta tersebut? Dan saya tak pernah guna langsung! Partner saya dulu tu dah jumpa banyak kali tanya,buat tak tau je. Macam tak bersalah”

Beliau tersepit dalam keadaan ni sebab TIADA PERJANJIAN bertulis antara beliau dan bekas rakan kongsi. Dan kesilapan yang paling besar ialah memberikan identiti beliau sebagai peminjam dan pengguna kenderaan tersebut atas dasar “PERCAYA KAN KAWAN”

Ini lah yang orang kata Susu yang kita bagi, tuba yang dibalas. Kita bagi bunga, dia baling taik!

“atas dasar percaya” 

atau

“saya percaya sebab dia kawan/adik beradik/bapa mertua saya” even kalau suami isteri dan ...... pun jangan suka-suka percaya hal macam ni kalau melibatkan kerugian duit di masa akan datang.

“Percaya” semata tak boleh pakai lagi kalau tak ada hitam putih. Sebaiknya kalau sayangkan perhubungan itu, janganlah gunakan langsung nama orang lain untuk kepentingan kita. Jangan benar kan orang guna nama kita atas sebab kita percaya/sayang dia sebagai kawan atau keluarga sekalipun.

Banyak cara lain nak tolong atau jadi hero tapi bukan dengan hulur tangan kemudian terjun sendiri dalam gaung untuk kawan kita naik ke tebing.

Apa jadi kat rakan kongsi beliau tu ketika ni?

Tak de apa-apa. Tenang dan senang (di dunia). Rileks je brader tu.

Mungkin dia kata “ada aku kisah?”.

Moral of the story, identiti kita bukan untuk kegunaan orang lain.

Dan janji manis sampai langit ketujuh pun tak guna kalau tak ada rekod/perjanjian.

Mana-mana yang dah buat kebajikan bagi kawan guna nama atau jadi penjamin tu, mungkin ada jalan lagi untuk tuntut hak anda.